جُبّه خانۀ هوشنگ گلشيری
"جُبّه خانه" مجموعه يک داستان بلند و سه داستان کوتاه است.
هوشنگ گلشیری در ابتدای کتاب يادداشتی بدين مضمون میگذارد:
"جُبه خانه در عصر قاجار به معنی اسلحهخانه و همه ملزومات متعلق به آن بوده است، اما ما در اصفهان بهجايی میگوئيم که از البسه و اشياء عتيقه پر باشد..." و در انتهای يادداشت آمده است: "...من از سمبل و تمثيلسازیهای معمول سخت بيزارم که اگر شيوهای را بپسندم زبان عبارت نيست، که کار اهل ظاهر بود؛ زبان اشارت است که پيشينيان میگفتند: "کار اهل باطن" است و ما میگوئيم: کار دل و حس و عاطفه است و حاصل هم فقط نبايد "اشارت" بدين و يا آن اجزای واقعيت معروض زمان باشد، بلکه خود بايد واقعيتی يا حقيقتی قائم بالذّات شود تا بتواند از قيد زمانه بگذرد يا حتی از قيد منيّت ما که خود نيز معروض زمانهايم."
ادامه مطلب
